THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results
In This Topic
Introductie
Back to Top

Section

Subject

Topics

Introductie

Kanker is een ziekte die bij kinderen zelden voorkomt: jaarlijks krijgt niet meer dan 1 op de 5000 kinderen kanker. Hoewel de meest voorkomende vormen van kanker bij kinderen leukemie, lymfoom en hersentumor zijn, komen deze vormen van kanker ook voor bij volwassenen. De diagnose en behandeling zijn bij volwassenen en kinderen gelijk. Enkele voornamelijk bij kinderen voorkomende vormen van kanker zijn Wilms-tumor, neuroblastoom en retinoblastoom.

Anders dan bij veel vormen van kanker bij volwassenen is kanker bij kinderen vaak beter te genezen. Ongeveer 75% van de kinderen met kanker is na vijf jaar nog in leven. Dat neemt niet weg dat jaarlijks meer dan 2000 kinderen aan kanker overlijden.

Evenals bij volwassenen wordt vaak een combinatie van behandelingen toegepast, bestaande uit een operatie, chemotherapie en radiotherapie (bestraling). Omdat kinderen nog in de groei zijn, kunnen deze behandelingen echter bijwerkingen hebben die niet bij volwassenen optreden. Zo is het bij een kind mogelijk dat een bestraalde arm of bestraald been niet uitgroeit tot de normale lengte. Kinderen van wie de hersenen zijn bestraald, maken mogelijk geen normale verstandelijke ontwikkeling door.

Kinderen die kanker overleven, hebben daarna een langere periode van hun leven dan volwassenen om op de lange termijn gevolgen te ondervinden van chemotherapie en bestraling, zoals onvruchtbaarheid, slechte groei en beschadiging van het hart. Er kan zelfs opnieuw een tumor ontstaan. Dit laatste doet zich voor bij 3 tot 12% van de kinderen die kanker overleven. Gezien de mogelijkheid van deze ernstige gevolgen en de complexiteit van de behandeling kunnen kinderen met kanker het beste worden behandeld in kinderoncologische centra of op gespecialiseerde afdelingen van ziekenhuizen.

De diagnose ‘kanker' en de intensiteit van de behandeling zijn voor het kind en zijn familie een grote schok. Het is voor het zorgteam en het gezin moeilijk voor het kind een normale sfeer te handhaven, vooral omdat het kind frequent in het ziekenhuis moet worden opgenomen en op controle moet komen wegens de behandeling en de daarbij optredende complicaties. Het is normaal dat de stress ouders vaak te veel wordt, aangezien ze alles op alles moeten zetten om naar hun werk te blijven gaan, aandacht te besteden aan de eventuele andere kinderen in het gezin en tegemoet moeten komen aan de vele behoeften van het kind met kanker. (see Chronisch zieke kinderen)

De situatie is nog moeilijker wanneer het kind in een gespecialiseerd centrum ver van huis moet worden behandeld. Het behandelteam moet bestaan uit kinderoncologen en andere specialisten en de huisarts. Onmisbaar zijn ook een maatschappelijk werker (voor emotionele ondersteuning en eventueel advies over de financiële kant van de zorg), een leerkracht (die samen met het kind, de school en het zorgteam ervoor zorgt dat het kind onderwijs blijft krijgen) en een psycholoog (die het kind, de andere kinderen in het gezin en de ouders gedurende de behandeling kan begeleiden). Bij veel centra kan een beroep worden gedaan op ouders die zelf een kind met kanker hebben gehad en die andere gezinnen willen ondersteunen.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Introductie

Next: Wilms-tumor

Figures
Tables
Disclaimer