THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Ziekte en overlijden van zuigelingen

De medische behoeften van zieke of premature pasgeborenen en zuigelingen maken het vaak noodzakelijk dat deze kinderen tijdelijk van hun ouders worden gescheiden. Hoewel ouders hun kind een deel van de tijd mogen vasthouden, beperkt de medische zorg ouders in de mogelijkheid tot interactie met hun baby. Bovendien zijn ouders meestal overstuur door de toestand waarin hun kind verkeert. De scheiding en de emotionele toestand van de ouders kunnen de vorming van een hechte band in de weg staan (see De eerste paar dagen), vooral bij ernstig zieke zuigelingen die lang in het ziekenhuis moeten verblijven. Zodra het praktisch mogelijk is, moeten ouders hun kind kunnen zien, vasthouden en met hun kind contact hebben. Zelfs als de zuigeling ernstig ziek is, kunnen ouders vaak helpen bij het voeden, baden en luiers verschonen van hun kind. Borstvoeding kan mogelijk zijn, zelfs als het kind in het begin via een slangetje moet worden gevoed.

Als een zuigeling een aangeboren afwijking heeft, voelen ouders mogelijk schuldgevoelens, verdriet, woede of zelfs afkeer. Velen van hen voelen zich extra schuldig juist omdat ze dergelijke gevoelens hebben. Hun kind zien en aanraken kan ouders helpen om verder te kijken dan de aangeboren afwijking en het kind als mens te zien, waardoor met het kind een band kan worden opgebouwd. Informatie over de afwijking, mogelijke behandelingen en de prognose van het kind kunnen ertoe bijdragen dat de ouders zich op de situatie instellen en voor hun kind de beste medische zorg nastreven.

De dood van een zuigeling is voor de ouders altijd een traumatische ervaring. Als een pasgeborene echter overlijdt voordat de ouders het kind konden zien of aanraken, kunnen ze het gevoel hebben dat ze nooit een baby hebben gehad. Hoe pijnlijk ook, de overleden baby vasthouden of ernaar te kijken kan de ouders bij de rouwverwerking helpen. Het gevoel van leegte, het besef dat alle dromen vervlogen zijn en de angstgevoelens kunnen zo overweldigend zijn dat ouders mogelijk depressief worden. Ouders geven zichzelf vaak de schuld, ook al zijn ze niet verantwoordelijk voor de dood van het kind. De daarop volgende gevoelens van verdriet en schuld kunnen de relatie tussen ouders onder druk zetten.

Veel gezinnen met een ernstig zieke baby of een baby die is overleden, kunnen baat hebben bij begeleiding door een psycholoog of geestelijke. Ook kan eventueel contact worden gezocht met andere ouders of een lotgenotengroep.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Introductie

Next: Chronisch zieke kinderen

Figures
Tables
Disclaimer