THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Kanker van de anus

Anuskanker ontstaat in de huidcellen in de directe omgeving van de anus of in het slijmvlies van het overgangsgebied tussen de anus en het rectum (het anale kanaal). Anders dan bij het rectum en de dikke darm, waar meestal adenocarcinomen voorkomen, zijn tumoren van de anus voornamelijk plaveiselcelcarcinomen.

Per jaar ontwikkelt zich bij ongeveer 1 op de 100.000 mensen kanker van de anus. Bij vrouwen komt anuskanker bijna twee keer zo vaak voor als bij mannen. De oorzaak van anuskanker is niet bekend. Anale geslachtsgemeenschap is in verband gebracht met anuskanker en infectie met een bepaald type van het seksueel overdraagbare humaan papillomavirus (HPV type 16) is ook als waarschijnlijke oorzaak geïdentificeerd.

Symptomen en diagnose

Patiënten met anuskanker hebben vaak last van bloedingen bij de stoelgang, van pijn en soms van jeuk rond de anus. Ongeveer 25% van de mensen met anuskanker heeft geen symptomen. Bij hen wordt de kanker tijdens een routineonderzoek vastgesteld.

Om de diagnose ‘anuskanker' te kunnen stellen, inspecteert de arts eerst de huid rond de anus op eventuele afwijkingen. Met een gehandschoende hand onderzoekt de arts de anus en het laatste deel van het rectum. Daarbij wordt gecontroleerd of bepaalde gedeelten van het slijmvlies anders aanvoelen dan omgevende gedeelten. De arts neemt vervolgens een weefselmonster van een afwijkend gebied en onderzoekt dit onder een microscoop (biopsie).

Behandeling

In plaats van of in aanvulling op een operatie kan radiotherapie in combinatie met chemotherapie worden gebruikt. Een operatie alleen wordt vermeden om de functie niet te verstoren van de kringspier die de anus gesloten houdt (de anale sfincter) totdat de patiënt stoelgang heeft. Een verstoorde functie kan leiden tot verlies van controle over de stoelgang (fecale incontinentie). Met een combinatie van bestraling en chemotherapie of van bestraling en een operatie, kunnen veel anale tumoren worden genezen, waarbij 70% of meer van de patiënten langer dan vijf jaar in leven blijft. Soms is uitgebreidere chirurgie nodig als uit de resultaten van een vervolgbiopsie, die na de eerste behandeling wordt uitgevoerd, blijkt dat de kanker is teruggekomen.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Tumoren van dikke darm en endeldarm

Next: Kanker van de alvleesklier

Figures
Tables
Disclaimer