THE MERCK MANUAL MEDICAL LIBRARY: The Merck Manual of Medical Information--Home Edition
Tips for better results

Section

Subject

Topics

Hyperhydratie

Hyperhydratie is een overmaat aan water in het lichaam.

Hyperhydratie ontstaat wanneer het lichaam meer water opneemt dan uitscheidt. Het gevolg is te veel water en te weinig natrium. Hyperhydratie leidt daardoor gewoonlijk tot lage natriumspiegels (hyponatriëmie (see Hyponatriëmie)). Als de hypofyse, de nieren, de lever en het hart normaal functioneren leidt het drinken van grote hoeveelheden water gewoonlijk niet tot hyperhydratie. Om meer te drinken dan het lichaam kan uitscheiden, zou een volwassene met een normale nierfunctie regelmatig meer dan acht liter water per dag moeten drinken.

Hyperhydratie komt veel vaker voor bij mensen bij wie de vochtafscheiding door de nieren niet normaal is, zoals mensen met een hart-, nier- of leveraandoening. Hyperhydratie kan ook het gevolg zijn van een syndroom waarbij de afgifte van antidiuretisch hormoon verstoord is (SIADH, syndrome of inappropriate ADH secretion). Bij dit syndroom scheidt de hypofyse te veel antidiuretisch hormoon af, waardoor de nieren worden aangezet tot het vasthouden van water (see Mineralen en elektrolytenSidebar).

Vooral de hersencellen zijn gevoelig voor hyperhydratie (evenals voor uitdroging). Wanneer hyperhydratie langzaam ontstaat, hebben de hersencellen gelegenheid zich aan te passen, zodat er weinig symptomen optreden. Wanneer hyperhydratie snel ontstaat, kan dit leiden tot verwarring, epileptische aanvallen of coma.

Artsen trachten een onderscheid te maken tussen hyperhydratie en te hoog bloedvolume. Bij hyperhydratie waarbij alleen een overmaat aan water wordt ingenomen, zal het bloedvolume niet toenemen. Door osmolaire verschillen tussen bloed en cellen zal het water zich naar de cellen verplaatsen. Als te veel zout wordt ingenomen, zal het bloedvolume toenemen. Mede door de toename van de hydrostatische druk en de lage eiwitconcentratie in het bloed die dan ontstaan, zal het vocht naar de weefselspleten tussen de cellen gaan, waardoor oedeem in de borst, buik en onderbenen ontstaat.

Behandeling

Ongeacht de oorzaak van de hyperhydratie moet de vochtinname gewoonlijk worden beperkt (maar alleen op doktersadvies). Door minder dan één liter vloeistof per dag te drinken, treedt er gewoonlijk binnen enkele dagen verbetering op. Als hyperhydratie als gevolg van een hart-, lever- of nieraandoening optreedt, helpt het ook om de inname van natrium te beperken. Natrium zorgt ervoor dat het lichaam vocht vasthoudt.

Soms schrijft de arts een diureticum (vochtafdrijvend middel) voor om de urine-uitscheiding te verhogen. Over het algemeen zijn diuretica vooral zinvol als de hyperhydratie gepaard gaat met een te groot bloedvolume; de meeste diuretica drijven namelijk ook natrium af.

Last full review/revision February 2003

Back to Top

Previous: Uitdroging

Next: Effecten van het ouder worden

Figures
Tables
Disclaimer